Onverzadigbare schoonheidsidealen duiken weer overal op in de modewereld. Waar diversiteit en body positivity korte tijd het gesprek bepaalden, overheersen nu weer graatmagere modellen de catwalks. Dit trendverschuiving heeft impact op modellen en hoe we als samenleving naar schoonheid kijken.
De terugkeer van extreem slanke modellen in high fashion
De mode-industrie kiest duidelijk weer voor een magere standaard. Nederlandse modellen zoals Luna Freddie merken dat de meer diverse en realistische maten uit beeld verdwijnen. Uit een recente Vogue Business-analyse blijkt dat zo’n 97 procent van de looks op internationale modeweken maat 32 of 34 dragen. Mid-size modellen (maat 36-42) vormen nog maar 2 procent en plus-size modellen slechts 0,3 procent. Deze cijfers drukken een zorgwekkende trend uit: de illusie van diversiteit was vooral voor de show. Luxe merken grijpen terug naar het ‘heroin chic’-ideaal dat ooit populair was in de jaren 90, met dunne modellen die vaak zelfs nog magerder lijken dan toen.
Wat maakt ‘heroin chic’ zo’n terugkerend fenomeen?
‘Heroin chic’ is niet zomaar een modestijl, het is verbonden met een controversieel schoonheidsbeeld waarin extreem dun zijn het ideaal is. De look, gekarakteriseerd door bleke huid, ingevallen wangen en donkere kringen, werd beroemd door modellen als Kate Moss. Deze trend werd ook in verband gebracht met gezondheidsproblemen, zoals eetstoornissen en middelengebruik. Toch leeft het idee voort, gevoed door modehuizen, stylisten en redacteuren die zelf vaak een slank lichaam propageren als het ultieme beeld van schoonheid en exclusiviteit.
Wat doet deze trend met modellen en de maatschappij?
Modellen ervaren steeds meer druk om aan dit onrealistische schoonheidsideaal te voldoen. Luna Freddie vertelt dat zij ondanks het belang van acceptatie dit jaar weer voelde dat afvallen haast een vereiste werd voor haar carrière. Sommigen grijpen zelfs naar medicatie zoals Ozempic om het gewicht te beheersen. Castingbureaus die zich inzetten voor diversiteit, zoals Vein, zien hun opdrachten voor plus-size modellen met 80 procent teruglopen. Er worden zelfs minder modellen met verschillende maten aangenomen vanwege het gebrek aan vraag.
De maatschappelijke gevolgen zijn niet te onderschatten. Het dominante dunne schoonheidsideaal beïnvloedt ons zelfbeeld en gezondheidsperceptie breed. Wie niet aan deze maat voldoet, krijgt soms onterecht het label ‘ongezond’. De werkelijke macht ligt bij een klein aantal grote merken, die bepalen welke lichamen zichtbaar zijn. Dit raakt niet alleen de modellen maar ook iedereen die zich dagelijks met dit beeld vergelijkt.
Hoe herken je en doorbreek je deze schadelijke patronen?
- Wees kritisch op mediabeelden: Vraag jezelf af of het beeld dat je ziet realistisch is en wie eraan verdient.
- Kies voor authentieke representatie: Steun merken en platforms die verschillende lichamen omarmen, ook buiten de catwalk.
- Luister naar je lichaam: Voel wat jou goed doet in plaats van te voldoen aan een eenzijdig ideaal.
- Omarm beweging als plezier: Bewegen hoort te ondersteunen, niet om een bepaald lichaamsbeeld na te streven.
Alternatieven en hoop voor een gezondere modecultuur
De terugkeer van graatmagere modellen is niet het einde van diversiteit. Er bestaan initiatieven die gezondheid en zelfzorg centraal stellen. Denk aan modemerken die inclusie als basis nemen in plaats van marketing en castingbureaus die gezondheid boven uiterlijke perfectie zetten.
Bonustip: Let bij het kiezen van kleding en beautyrituelen altijd op wat je eigen welzijn versterkt. Eenvoudige routines om je huid en haar te verzorgen kunnen je gevoel van zelfwaarde verhogen, zonder dat je je laat leiden door opgelegde lichaamsidealen.